Görsel çekiciliklerinin ötesinde, antikalar çok büyük bir öneme sahiptir. Geçmişin somut hatırlatıcıları olarak hareket ederek bizi daha önceki zamanlara, medeniyetlere ve zanaatlara bağlarlar. Zamanla oluşan patina, eski eşyalara karakter ve çekicilik kazandırarak çekiciliğini artırır. Her antika bir hikaye anlatır ve döneminin sosyal, sanatsal ve kültürel eğilimlerini yansıtır. Mirasımızı onurlandırıyoruz ve antikalara değer vererek ve koruyarak tarihin korunmasına yardımcı oluyoruz.

Bir şey en az 100 yıldır var ise “antika” olarak kabul edilir. Bunun yalnızca geniş bir kılavuz olduğunu ve diğer kişi veya kuruluşların bir antikayı neyin oluşturduğuna dair biraz farklı tanımlara veya standartlara sahip olabileceğini hatırlamak çok önemlidir.

100 yıllık işaret, oldukça uzun bir sürenin geçmesine izin verdiği ve nesnenin geçmiş bir döneme ait olduğunu ilettiği için sıklıkla bir ölçüt olarak kullanılır. Bu asgari yaş kriteri, genellikle 20 ila 100 yaşları arasında olduğu düşünülen eski eşyaları antikalardan ayırmaya yardımcı olur. 20 yaşından küçük şeyler genellikle “koleksiyon” veya “çağdaş” olarak etiketlenir.

Kesin yaş sınırının duruma veya konuya göre değişebileceğini unutmamak önemlidir. Örneğin, tarihi değerleri ve koleksiyonlukları nedeniyle, 20. yüzyılın başlarından kalma eserler, otomobiller veya ateşli silahlar gibi belirli alanlardaki bazı uzmanlar tarafından antika olarak kabul edilebilir.

Yaş, tarihsel alaka düzeyi, işçilik ve genel kültürel veya estetik değer, bir nesnenin antika olup olmadığını belirlemede temel hususlardır.